නොරිකෝ නුඹ........

නොරිකෝ නුඹ........

සකුරා මල් පිපෙන ඉසව්වේ

සකුරාවේ චමත්කාරය විඳින්නට,

ෆූජි කන්ඳේ හිමතලා මැඳ

සිරිය විඳින්නට,

තෝකියෝ කෝපි හලේ හිඳ

ඒ රසය විඳින්නට,

ලාපුපේ සංගීතයේ

මිහිර විඳින්නට,

නියෝන් එළිය මැඳ

වීදි දිගේ ඔහේ ඇවිද ගොසින්

සකුරාවේ බහ තෝරන්නට,

දෙවේන්දොරෝට.....

හයියක් වුණේ

නුඹ යි.........

ඉෂානි හංසිකා අමරදිවාකර

මතකය

 කාලය නම් වැලිතලාවේ

සැඟවූ අතීතය,

 මේ ගෙවෙන තත්පරයක් පාසා
අතීතයට එක්වන අද දවස
 එක්කරයි මතක පොතට
අළුයට සැඟව ගත්
දැවෙන පිච්චෙන අතීතය ද,
නිදහස්ව හුස්ම ගන්නා අතීතය ද,
එක්ව ගොඩනගයි
එ් මතක එක්කරන
 අනාගත මංපෙත....
මතක අමතක කළනොහැක
කිසිදින,
සුළි කූණාටු,
වසන්ත සමයන්,
 එක්ව නැංවුණු
 මතකය
පෙන්වයි සැමදා
 යථාර්ථය....

ඉෂානි හංසිකා අමරදිවාකර

මරණ බිය

මරණ බිය

තත්පරයෙන් තත්පරය

කාලය ඉක්ම යයි

කෙමෙන් කෙමෙන්

වාරය ලං වෙයි

මර ළතෝනි හඬ

ඇඟ කිලිපොලා යයි

පැටියෝ..........

සමාවෙයන් මට,

හෙට භෝජනේ

සරසන්නට...අද

උඹත් මමත් බිල්ලක්

නෑ....ඉඩක්

හුස්ම ගන්නට,

රූරා වැටෙන කඳුළු කැට

නොතේරෙන්නේද,

මරණ බිය.....

ඉෂානි හංසිකා අමරදිවාකර

බ්ලුමැන්ඩල්

බ්ලුමැන්ඩල්

කුණු කන්දකි

පිලී ගඳ ගහන

හතර දික්බාගෙම

ඒත් පුදුමයි

නම පොෂ්ය

බ්ලුමැන්ඩල්

ඉෂානි හංසිකා අමරදිවාකර

වෙනස් නොවන නුඹ

           

වෙනස් නොවන නුඹ

                     සුළඟ නුඹ

                     දිශාවක් නැත,     

                     අරමුණක් නැත,

                     හමා යයි නිරන්තරේ

                     නොනැවතිල්ලේ.....

                     විටෙක,

                     මඳ පවනකි

                     විටෙක,

                     චණ්ඩ මරුතයකි

                     අපූරු වෙස්ගත්

                     නුඹ.....

                     සිසිලස, ගිනියම

                     දනවන

                    නොවෙනස් වන

                    වෙනස්වීමක

                    අපූරු ‌නොමැවුමකි

                 ඉෂානි හංසිකා අමරදිවාකර.

පමා වූ වසන්තය

පමා වූ වසන්තය

දෑස අයා සිටින්නෙමි

බලාපොරොත්තුව ද කැටිකරගත්

සිතින්,

කිම්ද මෙතරම් පමා

පැමිණෙන්න මා වෙත

පෙනෙන මානයටවත්

අඬගසමි  ස්නේහයෙන්,

අයැදිමි හදවතින්,

දැනෙනවාද ඔබට......

හදවත ගැහෙන රාවය

ඉතින්,

ඉක්මණින් පැමිණෙන්න

බලාසිටින්නෙමි

පමා වී හෝ

පැමිණෙයි කියා

වසන්තය

ඔබ...........

ඉෂානි හංසිකා අමරදිවාකර